گرچه

آسمانم ابري

دل كوچك من

انتهايش دريا

 

 

 

بوي رفتن

بوي تازه

بوي غربت

تو خيال من مي تازه

قصه ها

گرچه درازه

در بر ما

به يك واژه مي سازه

 

بوي شب بو

بوي شب در

دايره سهم من و

دوز ما همه ضرب در

 

بوي كوچه هاي تنها

بوي بارون

بوي دريا

بوي يك نسيم تازه

كه به رها بودن مي نازه

 

بوي آسمون امشب

بوي بغض هاي هر شب

بوي طوفان

بوي صخره هاي سنگي

نكنه پاهات بلغزه

پيش ارباب دو رنگي!

 

برا  پرچين هاي سوخته

بوي چينه هاي ريخته

برا روزگار زردم

يه قلب سرخ خفته

 

اين

ترانه هاي مستي

زير لبم نهفته

پاي ربناي آخر

اي خدا

دلم چه سوخته

 

 

خدانگهدار